Mendime mbi Biblen
Kur degjojme fjalet e Bibles
23 Shkurt, 2003
Kur degjojme fjalet e Bibles, gjithmone duhet te mendojme se ne jemi pjestare te saj apo personazhe ne te. S'mund te jemi plotesisht Krishti vete, vetem kur vuajme apo kur ndjejme gezimin dhe dashurine e tij.Gjithmone duhet te mendojme si te nxjerim mesime nga ata qe mekatojne apo nuk besojne ne Krishtin.
Ne Jemi si Femija I Pangopur
Shpesh njerzit behen si femija I pangopur sepse nuk mendojme se na eshte falur jeta nga asgje dhe mund te jetojme nen imazhin e Krishtit, qe do te thote se mund te jetojme nje jete te persosur po te kemi parasysh Jezu Krishtitn. Por ne jeten tone, gjate gjithe historise se njerezimit, ne harrojme jeten perfekte te Jezu Krishtit dhe harrohemi ne pasione, mekate dhe kotesira te jetes. Ahtu si femija I pangopur, ne gjendemi te zhytur ne balten e deshirave tona te shemtuara, me zemren te coptuar dhe te etur per nje ushqim magjik te dhene nga Zoti. Por nese, me te vertete kerkojme kete lloj ushqimi te Zotit, do te shnderrohemi ne nje femi engjellor dhe se bashku do te behemi pjestare te nje trupi te shenjte te Birit te Zotit, Jezu Krishtit.
Ne Behemi Si Femija Xheloz
Me keq se te jesh si femija i pangopur, njerzit behen si femija xheloz i cili jeton me prinderit, ha buke me ta por nuk eshte mirenjohes per prinderit. Ai harron sa mire eshte te jetosh me prinderit.E keqa me e madhe eshte se ai nuk ndjen dashuri per prinderit apo per vellane. Kjo ndodh me ne kur shkojme ne kishe. Ne marrim trupin e gjakun e Krishtit dhe duket sikur ne duhet te vendosim per ke Zoti duhet te kete meshire apo te jete i sjellshem. Si mundet Zoti te lejoje kete mekatar te perfitoje nga miresjellja e Tij? Asnjehere s'duhet te tregohemi te vegjel e te ngushte ne shpirt.
Te Pranojme Meshire Se Bashku
Nese jemi ne gjendje te pranojme se kemi mekate si femija i pangopur, edhe nese ato jane te vogla e sekrete, atehere kurre s'mund te behemi xheloze e te mos ndjejme dashurine per motren apo vellane. Nese veme ne dyshim meshiren e Zotit, atehetre gjithshka duket se behet kot. Te gjithe duhet te heshtim, te heqim dore nga kungimi, te mbyllim kishen e te presim mallkimin e Zotit. Kjo s'duhet te ndodhe. Kurre s'duhet te veme ne dyshim meshirene Zotit, por duhet ta duam Ate i cili na pranon ne brendesine e tij ende pa na njohur mire dhe pa ditur si te falemi.
Zoti eshte kaq i gjere me ne sa ka sakrifikuar birin e tij te vetem e te pavdekshem te vritej nga ata qe hiqeshin si shume te rendesishem. Ata s'mund ta kuptonin se Zoti mund te falte mekataret; qe Ai mund t'u jepte ushqimin e pasur me dashurine e Tij prostitutave, targambledhesve, peshkatareve e njerezve nga kombe te tjera te cilet cifuterit i quanin si te ndotur ne karakter dhe te padenje per lagjen e tyre.
Nese mendojme se jetojme me Zotin dhe nuk e ndjejme qe dashuria na buron nga zemra per cdo qenie njerezore, atehere le t'i gjejme mekatet ne veten tone. Mekatet jane te fshehta dhe na mbajne ne larg nga Zoti dhe na ben si i pangopuri.Pasi te jemi pastruar nga mekatete , le te vijme perseri e te kerkojme Zotin ne nje menyre te re, me perulje dhe keshtu do te ngrohemi nga dashuria e tij. Megjithese marrim bekimet e Zotit duke ardhur ne kishe, perseri jemi shume larg Tij me zemer. Shpesh java na kalon pa bere asgje qe te jetojme me Zotin.S'mundet te kuptojme Zotin plotesisht vetem me dy oret apo me njezet minutat ne liturgji. Me shume kohe kalojme duke pare nje ndeshje apo duke shkuar e kthyer nga puna se sa te mendojme per te kerkuar Zotin.
Ejani perseri tek Zoti. Largohuni nga kalbesira e pangopur e kesaj bote dhe pranoni mikpritjen e Zotit ne Liturgji. Kerkoni meshiren e Tij gjate lutjeve. Pyesni Zotin: Si mund te largohem nga pasionet si inati, krenaria, lustra, merzitja, ftotesia, boshlleku, ankthi apo te tjera? Lete behem si femija jote e te marr jete ne Krishtin dhe te shijoj jeten dhe ushqimin e dashurise tende".
Liturgjia e Te Djeles para Kreshmes
Kreshma mbahet per nje qellim te vetem shpirteror; per te treguar deshiren e njerzve per te perfshire Zotin dhe mbreterine e Tij brenda qenjes se tyre, per te kthjelluar shikimin e tyre drejt Zotit. " Syri eshte drita e trupit dhe nese syri eshte i shendoshe, i gjithe trupi do te kete drite." Po c'kane te bejne syte me te ngrenet apo te pangrenet? Spjegimi i kesaj lidhje eshte i thjeshte sepse cdo ushqim syri apo shqisa te tjera na e ve perpara si nje objekt deshire. Kur shohim ushqim, duam te hame dhe kur kemi nje mangesi, kemi uri. Shikimi perfaqson gjithe deshirat, perpjekjet tona fizike dhe shpirterore. Ne edhe deshirat tona i quajme nevoja.
Cdo deshire jona duhet te thyhet para Zotit. Vetem Zoti mund te na plotesoje kenaqsite dhe deshirat qe kemi. E keqja e njerezve eshte se atyre ose u mungon dicka dhe duam ta kene patjeter ose kur e kuptojne se cfare u mungon, kete e bejne ne menyre te siperfaqshme dhe pa deshire.
Zoti e di se cfare na mungon ne.Ne na duhet jete e dashuri dhe kjo na eshte dhene me bollek nepermjet Krishtit.Vetem kryqi eshte ne gjendje te perballoje nevojat dhe pakenaqsite tona. Kryqi jep qetesi para cdo fatkeqsie.Kreshma do te thote te besh kryqin kur ndodhesh para varferise, vuajtjeve dhe boshllekut ne jete dhe te shohesh Zotin duke injoruar gjerat e tjera te parendesishme ne jete: ushqimi,pija, ankthi per punen, kohen apo veshjen. Kreshma do te thote te mos hash ushqime te pasura dhe te mos mendosh per pasuri. Do te thote ta largosh mendjen nga kenaqsite e deshirave qe nuk na cojne asgjekundi dhe te mendojme per bukurine dhe kenaqsite e parajses dhe drites se Zotit. Gjate kreshmes te leme menjane qellimet dhe kenaqsite e perkohshme te kesaj jete, me qellim qe te mesojme me shume per Zotin dhe parajsen, te cilat jane sublime.
Po t'i frenojme deshirat tona sado pak, do te mundemi te mesojme te besojme tek Zoti per te perballuar cdo veshtiresi qe na del para si vuajtjet, fodulekun apo te keqijat qe na jepen. Edhe nese nuk arrijme ta njohim Zotin plotesisht, perseri do te mosojme si ta kerkojme ate. Do te mundim te zbulojme shqetesimet, dobesite dhe zymtite tona dhe do ta kuptojme se kemi nevoje per Zotin dhe per nje mbreteri te shenjte pertej kesaj bote.
Kur mbajme kreshme, ngaqe harrojme deshirat dhe qellimet tona te kota, mundemi te mesojme si te heqim dore nga krenaria, urrejtja dhe inatet qe na lidhin me kotesirat e kesaj bote. Zoti do na jape gjithshka qe kemi nevoje. S'kemi nevoje te rendim pas plackave e ushqimeve e te matemi me te tjeret. Kurre s'mund te behemi me te pasur se nje person i cili e ka pranuar Zotin ne zemren e tij. Asnje nga ne s'mund te behet me i pasur se Shenjtoret sepse ata jetojme me pasurine e Zotit qe eshte pasuri e dashurise dhe e jetes. Te pasurit do te vdesin dhe pasuria e tyre s'do te kete me kuptim. Famozet do te harrohen nje dite."Por ata qe kerkojne te njohin zotin, s'do t'u mungoje asgje." Te fortet dhe fodullet do te vdesin nje dite dhe forca e krenaria e tyre do te behen pluhur.
Zoti dhe jeta e Tij jane te perhershem.Ngopi syte me Zotin i cili pasuron zemrat dhe jeten tone dhe dashurine te cilat hkaterojne pakenaqsirat dhe shqetesimet e jetes "nen hijen e vdekjes". Ushqeu me ushqimin e Zotit. Prano prezencen e trupit te Tij dhe shijo jeten e Tij gjate lutjeve dhe meditimeve sidomos gjate kesaj periudhe kreshme.Shuaje etjen ne pasurine e drites qe vjen kur ne therrasim per ndihme, me gjithe shpirt prezencen e Zotin.